ElectroDesignForgeElectroDesignForge
Sygnały i interfejsy

Proste i krosowane kable Ethernet

Rozróżnij kable proste i krosowane, zakończenia T568A/T568B, krosowanie dwóch lub czterech par oraz funkcję Auto MDI-X.

Opracowanie i przegląd techniczny:ElectroDesignForge Engineering Team

Zobacz proces redakcyjny

Najważniejsze: kabel prosty ma taki sam układ żył na obu końcach: T568A–T568A albo T568B–T568B. Tradycyjny kabel krosowany ma T568A na jednym końcu i T568B na drugim, co zamienia dwie pary używane przez 10BASE-T i 100BASE-TX. Współczesne porty z auto-MDI-X zwykle działają z oboma rodzajami kabla, lecz starszy sprzęt może wymagać właściwego typu.


Kabel prosty, krosowany i układ zakończenia

T568A i T568B określają przypisanie czterech skręconych par do ośmiu styków złącza modułowego 8P8C, potocznie nazywanego RJ45. Nie określają prędkości Ethernet.

Koniec 1Koniec 2Rodzaj kablaZnaczenie praktyczne
T568AT568AProstyKażdy styk łączy się ze stykiem o tym samym numerze
T568BT568BProstyKażdy styk łączy się ze stykiem o tym samym numerze
T568AT568BKrosowany (dwie pary)Pary pomarańczowa i zielona zamieniają pozycje
T568BT568AKrosowany (dwie pary)Taki sam układ elektryczny w przeciwnym kierunku

Ani T568A, ani T568B nie zapewnia lepszych parametrów Ethernet. Przy kablu prostym ważne jest użycie tego samego schematu na obu końcach oraz zachowanie każdej skręconej pary. Pełną kolejność kolorów i orientację złącza pokazuje schemat wyprowadzeń RJ45 T568A i T568B.

Kabel prosty

Kabel prosty łączy styk 1 ze stykiem 1, styk 2 ze stykiem 2 itd. Można go zakończyć w układzie A–A albo B–B.

Styk końca 1Styk końca 2Ciągłość pary
11Para na stykach 1–2
22Para na stykach 1–2
33Para na stykach 3–6
44Para na stykach 4–5
55Para na stykach 4–5
66Para na stykach 3–6
77Para na stykach 7–8
88Para na stykach 7–8

Historycznie kabel prosty łączył porty różnych typów: urządzenie końcowe MDI, na przykład komputer lub router, z urządzeniem MDI-X, na przykład przełącznikiem lub koncentratorem. Nadal jest najbezpieczniejszym wyborem, gdy nie znamy możliwości starszego sprzętu.

Tradycyjny kabel krosowany 10/100

10BASE-T i 100BASE-TX używają dwóch par: styków 1–2 oraz 3–6. Kabel T568A–T568B zamienia pozycje tych par, zachowując biegunowość w obrębie każdej pary.

Styk końca 1Styk końca 2Wynik
13Para 1–2 przechodzi na parę 3–6
26Biegunowość zostaje zachowana
31Para 3–6 przechodzi na parę 1–2
62Biegunowość zostaje zachowana
44Połączenie proste
55Połączenie proste
77Połączenie proste
88Połączenie proste

Takiego kabla używano między starszymi portami tego samego typu: komputer–komputer, router–router, przełącznik–przełącznik albo koncentrator–koncentrator. Nazywa się go czasem kablem krosowanym dwóch par, ponieważ tylko dwie z czterech par zmieniają pozycje.

Nie rozpoznawaj kabla krosowanego po kolorze płaszcza ani złącza. Porównaj kolejność żył w obu wtykach albo użyj testera mapy połączeń.

Krosowanie czterech par w starszym sprzęcie Gigabit

1000BASE-T i szybsze miedziane odmiany Ethernet używają wszystkich czterech par. Specjalny kabel z krosowaniem czterech par zamienia więc również pary na stykach 4–5 i 7–8.

Styk końca 1Styk końca 2
13
26
31
62
47
58
74
85

Zwykły kabel T568A–T568B nie zapewnia pełnego krosowania czterech par: pary niebieska i brązowa pozostają połączone prosto. Takie kable są dziś rzadkie, ponieważ urządzenia Gigabit i nowsze zwykle automatycznie dostosowują układ par. Używaj kabla krosowanego czterech par tylko wtedy, gdy wyraźnie wymaga tego dokumentacja urządzenia.

Auto-MDI-X

Auto-MDI-X pozwala układowi PHY wykryć układ par wymagany przez łącze i dostosować go wewnętrznie. Gdy sprzęt i wybrany tryb prędkości obsługują tę funkcję, połączenie można zestawić zarówno kablem prostym, jak i krosowanym.

Nie zakładaj, że każdy port ma tę funkcję. Starsze koncentratory, wczesne przełączniki, przemysłowe urządzenia o stałej prędkości, konwertery mediów i porty z nietypowymi ustawieniami wymuszonymi mogą działać inaczej. Jeśli łącze się nie zestawia:

  1. Sprawdź, czy oba końce obsługują wspólną prędkość i tryb dupleksu.
  2. Przywróć autonegocjację, chyba że instrukcja urządzenia wymaga stałych ustawień.
  3. Sprawdź mapę połączeń, w tym rozdzielone pary i wszystkie osiem żył.
  4. Wypróbuj typ kabla wskazany przez producenta.

Typowe błędy okablowania

BłądDlaczego sprawia problem
Przypadkowe użycie A na jednym końcu i B na drugimPowstaje kabel krosowany zamiast prostego
Prawidłowe numery styków, lecz żyły pochodzą z różnych parPowstaje rozdzielona para; test ciągłości może przejść, choć Ethernet nie działa
Zbyt długi odcinek rozkręconych żył przy wtyku lub gnieździePogarszają się przesłuch i tłumienie odbiciowe
Ułożone tylko cztery żyłyMoże działać 10/100, ale niemożliwy jest czteroparowy Ethernet i większość współczesnych trybów PoE
Kabel konsolowy z odwróconą kolejnością żyłOdwraca numerację styków i nie jest kablem krosowanym Ethernet
Niespójne zakończenie w łącznikach lub panelach krosowychMoże ukryć krosowanie albo usterkę pary w torze

Prosty tester ciągłości potwierdza kolejność żył, lecz nie parametry przy wysokich częstotliwościach. Gdy liczy się przepustowość albo niezawodność PoE, łącza stałe i tory należy certyfikować dla deklarowanej kategorii.

PoE a kable krosowane

Samo działanie łącza nie dowodzi, że kabel nadaje się do zasilania. PoE zależy również od prawidłowego zakończenia wszystkich czterech par, rezystancji i symetrii żył, stanu złączy oraz obsługiwanego trybu zasilania IEEE. Preferuj proste okablowanie strukturalne zgodne z normami, a nietypowe starsze połączenia krosowane weryfikuj w dokumentacji urządzenia zasilającego PSE i urządzenia zasilanego.

Przed podaniem zasilania zobacz schemat wyprowadzeń Ethernet PoE oraz przewodnik po Power over Ethernet.

Powiązane materiały

Źródła